ทุกคน มีใครอยากแนะนำให้รู้จักแน่ะ
เดี๋ยว นั่นตัวอะไร
นี่ก็คือมาร์เซล อยากทักทายมันไหม
ไม่ ไม่อยาก
น่ารักจัง นายไปได้มาจากไหน
เพื่อนฉัน เบเทล ช่วยเขามาจากห้องทดลองน่ะ
โหดร้ายทารุณที่สุด
พ่อแม่คนไหนจะตั้งชื่อลูกว่าเบเทล
ลิงตัวนั้นมีหน้ารอสส์ติดก้นมันอยู่
รอสส์ พี่จะให้มันอยู่ ในอพาร์ตเมนต์กับพี่เหรอ
ใช่ แบบว่าบ้านมันเงียบๆ ตั้งแต่แครอลย้ายออกไป ก็เลย...
ทำไมไม่หาเพื่อนร่วมห้องล่ะ
ไม่รู้สิ พอคนเราอายุมากขึ้น
การมีเพื่อนร่วมห้อง มันค่อนข้างน่าสม...
ขอโทษที "น่าสม" เป็นภาษาสันสฤต แปลว่า "สมควรที่สุด"
(เซ็นทรัลเพิร์ก)
นี่พวกนาย คืนนี้ ฉันจะเล่นเพลงใหม่ที่แต่งไว้ทั้งหมด
ฉันมีเพลงโหลหนึ่ง เกี่ยวกับเรื่องแม่ฉันฆ่าตัวตาย
แล้วก็อีกเพลงเกี่ยวกับมนุษย์หิมะ
เปิดด้วยมนุษย์หิมะดีกว่า
- ไง โจอี้ - ไง
- ไง โจอี้ - ไงเพื่อน
- ไง โจ - เป็นไงบ้าง
ฉันไม่ได้งานหรอก
ทำไมนายถึงไม่ได้ ปีที่แล้วนายเป็นซานต้านะ
ไม่รู้สิ มีไอ้อ้วนคนหนึ่ง ไปนอนกับผู้จัดการร้าน
หน้าตาไม่ยิ้มแย้มด้วยซ้ำ เส้นสายทั้งนั้น
แล้วนายจะได้เป็นอะไร
ฉันจะได้เป็นผู้ช่วยของเขา
เหมือนตบหน้ากันชัดๆ
ปีใหม่นี้รู้กันหรือยังว่าจะทำอะไร
- ไม่นะ - จะพูดทำไมเนี่ย
อะไรเล่า ปีใหม่มันเป็นอะไร
เธอก็ไม่เดือดร้อนสิ เธอมีเปาโล
เธอไม่ต้องเผชิญความกดดัน แสนทรมานในเทศกาลนี้
ต้องมาหาอะไรก็ได้ที่มีปาก
จะได้มีคนจูบด้วยตอนเริ่มปีใหม่
ให้ตาย ฉันพูดดังแฮะ
เผื่อนายยังไม่รู้ ปีใหม่นี้เปาโลจะไปโรม
ฉันก็น่าสมเพชเท่าพวกเธอทุกคนแหละ
สมพรปากเถอะ
ฉันเบื่อที่ต้องเป็นเหยื่อ ของเทศกาลนี้เต็มทน
ฉันขอเสนอว่าปีนี้ห้ามใครมีคู่ เรามาทำสัญญากัน
ฉลองกันแค่หกคน ทานมื้อเย็น
- เอาสิ - ก็ได้นะ
- ฉันเอาด้วย - นึกว่าจะกระตือรือร้นกว่านี้ซะอีก
- เอาสิ - จัดไป
- ฟีบี้ ได้เวลาแล้ว - เยี่ยม
สวัสดีค่ะ แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน เธอกลับมาตามคำเรียกร้องอีกครั้ง
คุณฟีบี้ บุฟเฟย์
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณ ไงคะ
ฉันจะเริ่มด้วยเพลงที่มีความหมาย กับฉันมากในช่วงนี้ของปี
ฉันปั้นเขาขึ้นมาพร้อมดวงตาที่ดำสนิท
และยิ้มหวานตราตรึงใจ
แล้วฉันจะไปรู้ได้ยังไง
ว่าแม่ของฉันนอนตายอยู่ในครัว
ส่วนเถ้ากระดูกของแม่ฉัน
และเศษขนตาของท่าน
นอนสงบอยู่ในโหลสีเหลือง
- บางครั้งเมื่อยามหนาว... - นี่ฉันพูดจริงนะ ใช่
นายไม่เห็นด้วย
- ฉันจะรู้สึกอยากจาม - ใช่แล้ว
และตอนนี้ฉัน...
ขอโทษนะคะ ขอโทษค่ะ
ใช่ พ่อนกกระจิบทั้งสอง
เป็นเรื่องที่ต้องพูด ให้ทุกคนได้ยินหรือเปล่า
เปล่าครับ ไม่เป็นไรครับ
แหม ถ้ามันสำคัญขนาดที่ต้อง คุยกันตอนที่ฉันกำลังร้องเพลง
แสดงว่ามันก็สำคัญมากพอ ที่จะให้คนอื่นได้ฟังด้วย
หมอนั่นโดนสวดก่อนกลับบ้านแน่
- เปล่าครับ ผมแค่คุยกับ... - พูดดังๆ ได้ไหมคะ
ขอโทษครับ
คือผมแค่กำลังบอกเพื่อน
ว่าคุณเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุด ที่ผมเคยเจอมาเลย
แล้วเขาก็บอกว่า...
- นายบอกว่าดาริล... - ดาริล ฮันนาห์
เป็นผู้หญิงที่สวยที่สุด ที่เขาเคยเห็นมา
แล้วผมก็บอกว่าผมชอบเธอมาก ตอนเล่น ง.เงือกเลือกรัก
แต่ไม่ค่อยชอบ ตอนเล่นวอลสตรีต หุ้นมหาโหด
- ผมว่าเธอเป็นคนแข็งๆ - เป็นคนแข็งๆ
ดาริล ฮันนาห์สวยในแบบทั่วไปก็จริง
คุณส่องประกายมากกว่า ด้วยความสวยงามน่าทะนุถนอม
ซึ่งเป็นตอนที่คุณเริ่มด่าผม
โอเค พักกันก่อนสักครู่นะคะ
ฉันว่าหมอนั่นได้ของฝากกลับบ้านแน่
มานี่ มาร์เซล นั่งลง
ฟีบส์ ไม่อยากเชื่อเลย ว่าเขายังไม่จูบเธออีก
ให้ตาย ตอนเดตครั้งที่หก ของฉันกับเปาโล
เขาก็ตั้งชื่อให้หน่มน้มฉันแล้ว
ฉันเล่ามากไปใช่ไหม
ก็ไม่มากเท่าไร
เดวิดเขาเป็นแบบนักวิทยาศาสตร์น่ะ เขามีแบบแผนมาก
- ฉันว่าโรแมนติกดีออก - ฉันด้วย
เธอเคยดูหนังเรื่อง สุภาพบุรุษลูกผู้ชายไหม
เคย
เขาคล้ายๆ คนที่ฉัน ไปดูหนังเรื่องนั้นด้วย
เว้นแต่...
เขาฉลาดกว่า อ่อนโยนกว่า น่ารักกว่า
ฉันแค่อยากอยู่กับเขาตลอดเวลา
ทั้งวันทั้งคืน และทั้งคืนทั้งวัน
และในโอกาสพิเศษด้วย
เดี๋ยวนะ ฉันรู้ว่าเธอจะพูดอะไร
เธอจะอยู่กับเขาตอนปีใหม่ใช่ไหม
เธอจะผิดสัญญา เธอกำลังจะผิดสัญญา
เปล่าๆ ไม่ใช่ๆ
แล้วได้ไหมล่ะ
- ฟีบี้ - ก็แบบว่า...
- ได้สิ ฉันก็ชวนแจนิซไปแล้ว - ว่าไงนะ
ไม่เอาน่า นี่เป็นสัญญานะ นายเป็นคนเริ่มเอง
ฉันหลุดปากไป โอเคไหม มันกดดันจนทนไม่ไหวก็เลยหลุดปาก
ใช่ แต่แจนิซกับนาย เลิกกัน เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์เลยนะ
ไม่ได้ว่ามันดีสักหน่อย ก็บอกอยู่ไงว่าหลุดปากไป
ไง ขอโทษที่มาช้า
มุกเต็มหัวเลย
ต้องล้อโจอี้
รองเท้าแจ่มใช่ไหม
ไม่ไหวแล้วโว้ย
รอสส์ มันเล่นกับเครื่องครัว ของฉันอีกแล้ว
มันไม่ได้ทำร้ายใครสักหน่อย
พี่ต้องพามันมาด้วยตลอดเหรอ
ฉันไม่อยากทิ้งมันไว้คนเดียว
เราทะเลาะกันครั้งแรกเมื่อเช้านี้
ฉันว่าน่าจะเพราะฉันเลิกงานดึก
ฉันพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดออกไป
แล้วมันก็ปาขี้ใส่ฉัน
ถ้านายจะทำงานดึก ฉันดูแลมันให้ก็ได้นะ
งั้นก็เยี่ยมเลย โอเค
แต่นายต้องทำเหมือนนาย ไปเพื่ออยู่กับมันจริงๆ นะ
ไม่ใช่แบบนายทำเพื่อช่วยฉัน
ก็ได้ แต่ถ้ามันถามขึ้นมา ฉันจะไม่โกหกนะ
แต่ว่าคุณทดสอบทฤษฎีนี้ไม่ได้
เพราะเครื่องเร่งอนุภาคสมัยนี้ ยังมีกำลังไม่พอ
ที่จะจำลองสภาพนี้ขึ้นมาได้
- โอเค เอาล่ะ งั้นฉันมีคำถาม - ว่าไง
คุณเคยคิดจะจูบฉันบ้างไหม
นั่นเป็นคำถามที่น่าสนใจมาก
และคำตอบ...
ก็คือ ใช่ครับ
ผมเคยคิด
แต่คืองี้ ผมอยากให้จูบนี้ เป็นจูบที่มหัศจรรย์
ที่เกิดขึ้นในเวลาที่มหัศจรรย์ เพราะคุณคือคนที่ใช่
ได้สิ
ครับ
แต่ยิ่งผมรอนานเท่าไร จูบก็จะต้องมหัศจรรย์ขึ้นเท่านั้น
และตอนนี้เราก็มาถึง
ช่วงๆ หนึ่งที่ผมต้อง...
กวาดทุกอย่างบนโต๊ะออก แล้วโยนคุณลงบนโต๊ะ
แต่ผมไม่ใช่ผู้ชาย ที่ชอบกวาดอะไรนักน่ะสิ
เดวิด ฉันคิดว่าคุณเป็นผู้ชาย ที่ชอบกวาดเหมือนกันนะ
คุณเป็นนักกวาด ที่ติดอยู่ในร่างนักฟิสิกส์
- จริงเหรอ - ใช่ ฉันมั่นใจ
คุณทำเลยก็ได้ กวาดทุกอย่างออก แล้วโยนฉันเลย
- ตอนนี้เลยเหรอ - ใช่ ตอนนี้แหละ ก็แค่...
โอเค
พอดีว่าเครื่องนี้แพงมาก
โอเค ส่วนอันนี้ก็ได้มาเป็นของขวัญ
- ตอนนี้คุณเก็บกวาดมากกว่า - โอเค ช่างมันๆ
คุณอยากให้ผมโยนจริงๆ หรือคุณจะโดดขึ้นเอง
โดดก็ได้
ไหนบอกหน่อย คำว่า "สัญญาไร้คู่" หมายความว่ายังไงสำหรับเธอ
ฉันขอโทษไง โอเคไหม
แชนด์เลอร์ก็มีคู่แล้ว ฟีบี้ก็มี
ฉันก็เลยไปชวนบ็อบบี้ขาเฮ
- บ็อบบี้ขาเฮ แฟนเก่าเธอน่ะเหรอ - ใช่
นายรู้จักบ็อบบี้ขาเฮคนอื่นหรือไง
เผอิญฉันรู้จักบ็อบขาเฮน่ะสิ
โอเค มาแล้วจ้ะ
ไม่เหลือที่ใส่นมเลย
นี่ไง เหลือแล้ว
สรุปว่า "คืนห้ามมีคู่" ของพวกเรา
ตอนนี้พวกนายสามคนจะพาคู่มาด้วย
- สี่ - สี่
- ห้า - ห้า
ขอโทษที เปาโลได้เที่ยวบินไวขึ้น
แล้วฉันก็เจอแม่หม้ายสาว พราวเสน่ห์ที่ร้านขายของ
จะให้เอลฟ์อย่างฉันทำยังไง
สรุปว่าฉันจะเป็นคนเดียว ที่ยืนหัวเดียวกระเทียมลีบ
ตอนนับถอยหลังใช่ไหม
ไม่เอาน่า เราจะจัดงานเลี้ยงใหญ่ๆ ไม่มีใครรู้หรอกว่าใครมากับใคร
นี่มันไม่ใช่สิ่งที่ฉันอยากได้เลย
- เป็นอะไรไป - ก็มาร์เซลน่ะสิ
มันไม่สนใจฉันเลย
เอาแต่เดินไปเดินมา เอามือลากพื้น
แปลกนะ คืนก่อนฉันยังสนุกกับมันอยู่เลย
- จริงเหรอ - ใช่ เราเล่นกัน ดูทีวีกัน
เกมโยนรับของเนี่ยสุดยอดเลย
โยนรับ...
โยนรับอะไร
ก็ถุงเท้าม้วนไง ฉันนึกว่านายสอนมันซะอีก
เปล่า
มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ก็แค่ถุงเท้าม้วน
กับเมลอน
- ฟีบี้ สวัสดี - ไง แมกซ์ รู้จักทุกคนหรือยัง
ไม่ คุณเห็นเดวิดไหม
ไม่ เขาไม่ได้มาแถวนี้
ถ้าคุณเจอเขา ฝากบอกให้เขา เก็บกระเป๋าด้วย เราจะไปมินสก์กัน
- มินสก์เหรอ - มินสก์ ในรัสเซียไง
ฉันรู้ว่ามินสก์อยู่ไหน
เราได้ทุนวิจัย
สามปี ไม่ต้องจ่ายอะไรเลย
แล้วจะต้องไปเมื่อไหร่
วันที่ 1 มกราคม
- สวัสดีค่ะ - อะไร...
- ไง - ว่าไง
- คุณมาทำอะไรที่นี่ - แมกซ์บอกฉันเรื่องมินสก์
แบบว่า ยินดีด้วยนะ น่าตื่นเต้นจัง
ใช่
มันจะน่าตื่นเต้นกว่านี้ ถ้าเราได้ไป
คุณไม่ไปแล้วเหรอ ทำไมล่ะ
บอกเธอไปสิ เดวิด
"ฉันไม่อยากไปทำงานที่มินสก์ กับลิปสัน ยามากูจิ และแฟลงก์
ไม่เอาเลย ฉันอยากจู๋จี๋อยู่กับแฟนที่นี่"
ขอบใจ แมกซ์ ขอบใจมาก
คุณจะไม่ไปจริงๆ เหรอ
ไม่รู้ ผมไม่รู้ต้องทำยังไง ผม...
คุณตัดสินใจที
- อย่าทำแบบนี้ ไม่ - นะครับ
- แต่ผมถามคุณนะ - ไม่ ฉันทำไม่ได้
- ผมตัดสินใจไม่ได้ - งานคุณ
- แต่ผม ช่วยหน่อยเถอะ - โอเค งั้นอยู่ที่นี่
- อยู่ที่นี่ - อยู่ที่นี่
เก่งวันเก่งคืนเลยนะ
ของของแมกซ์น่ะ
อาร์ติโชกอะไรนี่อร่อยจัง
ไม่ต้องบอกนะว่าใส่อะไรบ้าง ฉันเริ่มลดน้ำหนักพรุ่งนี้
จำแจนิซได้ใช่ไหม
แม่นเลยล่ะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ ฉันแซนดี้
แซนดี้ ว่าไง เข้ามาสิ
- พาลูกมาด้วยเหรอ - ใช่ ไม่ว่ากันใช่ไหม
สวัสดี
ไอ้ตัวนั้น ห้ามเอาเข้ามานะ
"ไอ้ตัวนั้น"
เธอทักทายแขกในงานเลี้ยงแบบนี้เหรอ
ขอถามอะไรหน่อย
ถ้าฉันโผล่มาที่นี่กับแฟนใหม่ เธอจะไม่ต้อนรับเข้าบ้านเหรอ
ฉันว่าแฟนพี่คงไม่ฉี่ ใส่โต๊ะกาแฟฉันหรอก
เรื่องนี้มันขายขี้หน้า มากกว่าทุกคนนะ
โอเคไหม
และมันกล้าหาญมาก ที่เดินกลับเข้ามาในนี้อีก
เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ก็ได้ๆ ให้มันอยู่ห่างๆ ฉันก็แล้วกัน
ขอบใจ มาเถอะ มาร์เซล
เอางี้ไหม แกกับฉันไปทักทายผู้คนกัน
ก็ได้ ไว้เจอกันใหม่ก็แล้วกัน
พระเจ้าช่วย
เรเชล ที่รัก เป็นอะไรหรือเปล่า
แล้วเปาโลล่ะ
โรม
ไอ้บ้านั่นตกเครื่อง
แล้วหน้าเธอก็ระเบิดงั้นเหรอ
ไม่ใช่
เอาล่ะ
ฉันอยู่สนามบิน กำลังจะขึ้นแท็กซี่
แล้วก็มียัยผู้หญิง
ตัวกลมผมบลอนด์หิ้วกระเป๋าถือ
มาตะโกนปาวๆ ใส่ฉัน
บอกว่ายัยนั่นเรียกแท็กซี่ได้ก่อน
พอฉันรู้ตัวอีกที หล่อนก็เริ่มจิกผมฉันออกจากรถ
แล้วฉันก็เป่านกหวีดป้องกันตัวปี๊ดๆ
แล้วแท็กซี่ก็โผล่มาอีกสามคัน
พอฉันกำลังจะขึ้นรถ หล่อนก็เล่นงานฉัน
ฉันล้มหน้าฟาดขอบทางเดิน ปากก็กระแทกกับนกหวีดแตก
งานเลี้ยงสนุกไหมทุกคน
มีใครกินซอสฉันไหม
ตอนที่ฉันเจอคุณในร้านอาทิตย์ที่แล้ว
มันอาจเป็นครั้งแรก ที่ฉันเคยเปลื้องผ้าเอลฟ์ในใจ
แหม จั๊กจี้ดีจัง
ค่ะ
ไง เด็กๆ
ดูมันสิ
ไม่ได้จะบอกว่า ต้องอยู่กับฉันทั้งคืนหรอกนะ
แต่อย่างน้อยก็แวะมาหน่อยก็ดี
อยู่นี่เอง
แอบหนีฉันมาได้นะ
แต่คุณก็หาผมเจอ
นี่รอสส์ ถ่ายรูปให้หน่อย
ยิ้มหน่อย คุณมองกล้องแจนิซอยู่นะ
ฆ่าฉัน ฆ่าฉันเลย
ทุกคน บ็อบบี้ขาเฮมาแล้ว
- บ็อบบี้ขาเฮ - บ็อบบี้ขาเฮ
ว่าไง บ็อบบี้
ไง ขอโทษที่มาช้า
พอดีปู่ผมเพิ่งเสีย เมื่อสองชั่วโมงที่แล้ว
แต่ผมหาเที่ยวบินได้ไวสุดพรุ่งนี้
ผมก็เลยมา
ไง บ็อบบี้ขาเฮ เป็นไงบ้างพวก
มีใครตายเหรอ
เราจัดงานแบบเปิดโลงศพ
อย่างน้อยผมก็จะได้เห็นท่านอีกครั้ง
ฉันจะเอารูปนี้ไปขยาย เขียน "คืนดี" ด้วยปากกากากเพชร
เอาล่ะ แจนิซ พอแล้ว
แจนิซๆ
นี่ แจนิซ
ตอนผมชวนคุณมางานนี้
ผมไม่ได้มีเจตนา ให้มันหมายความว่าเรา...
ไม่
ไม่นะ
- ขอโทษที่ทำให้เข้าใจผิด - คุณพระ
นายฟังนะ แชนด์เลอร์ ฟังฉันให้ดี
ต้องมีสักครั้งแน่ที่มันจะเป็น โอกาสสุดท้ายของนายกับฉัน
เอามาเลย
- ไง แมกซ์ - โยโกะ
ฉันตัดสินใจไปมินสก์โดยไม่มีนายแล้ว
โอ้โฮ
มันอาจจะไม่เหมือนเดิม
แต่อย่างน้อยก็ได้ไปมินสก์
สวัสดีปีใหม่
เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
ไม่เป็นไร สบายมาก
มาเถอะ
คุณต้องไปมินสก์
ไม่ ผมไม่ไปมินสก์
คุณต้องไปมินสก์
คุณควรอยู่ที่มินสก์ คุณจะอยู่ที่นี่เพราะฉันไม่ได้
ได้สิ เพราะถ้าผมไป แปลว่าผมต้องเลิกกับคุณ
- ซึ่งผมเลิกกับคุณไม่ได้ - ได้สิ คุณเลิกได้
แค่พูดว่า "ฟีบี้ ผมรักคุณ แต่งานคือชีวิตของผม
มันเป็นสิ่งที่ผมต้องทำตอนนี้"
แล้วฉันก็พูดว่า "งานเหรอ งานงั้นเหรอ คุณพูดงั้นได้ไง"
แล้วคุณก็พูดว่า "มันทำผมใจสลาย
แต่ผมไม่มีทางเลือก คุณไม่เข้าใจเหรอ"
แล้วฉันก็พูด "ไม่ ฉันไม่เข้าใจ"
- เจ็บนะ - ขอโทษที
แล้วคุณก็เข้ามากอดฉัน
- กอดสิ - ขอโทษที
และคุณก็บอกว่ารักฉัน และจะไม่มีวันลืมฉัน
ผมไม่มีวันลืมคุณ
แล้วคุณก็พูดว่าจะเที่ยงคืนแล้ว คุณต้องไป
เพราะคุณไม่อยากเริ่มต้นปีใหม่กับฉัน
ถ้าคุณอยู่กับฉันไม่ได้
ฉันจะคิดถึงคุณค่ะ
พ่อหนุ่มนักวิทยาศาสตร์
ผมดิก คลาร์ก สดจากไทม์สแควร์
เรากำลังอยู่ท่ามกลาง พายุกระดาษสีรุ้งในไทม์สแควร์
งานมันยิ่งใหญ่ขึ้นทุกปีๆ
เรียบร้อย เด็กๆ
แล้วนกยูงก็กัดผม
ตอนเที่ยงคืนช่วยจูบผมที
- เห็นแซนดี้ไหม - ฉันไม่รู้จะบอกยังไง
แต่เธออยู่ในห้องมอนิก้า
กำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกับแมกซ์ ไอ้หนุ่มนักวิทยาศาสตร์นั่น
ใช้ได้นะเนี่ย ตอนแรกก็ไม่รู้จะบอกนายยังไง
ทุกคน เขาจะนับถอยหลังกันแล้ว
- หา - อะไรนะ
เขาจะนับถอยหลังแล้ว
อีก 20 วินาทีจะเที่ยงคืนครับ
และช่วงเวลาแห่งความสุข กำลังรอเราอยู่
- สุดท้ายเราก็ทำตามสัญญาไร้คู่ - สิบ
- เก้า แปด เจ็ด - ทุกคนดูมีความสุขจัง ฉันล่ะเกลียด
ไม่ใช่ทุกคนหรอกที่มีความสุข ใช่ไหม บ็อบบี้
- สี่ สาม - สี่ สาม
- สอง หนึ่ง สวัสดีปีใหม่ - สอง หนึ่ง สวัสดีปีใหม่
พูดเลยก็แล้วกัน ฉันไม่ได้เก่งเลขนะ
แต่ตรงนี้มีสาวๆ สามคน และก็มีหนุ่มๆ สามคน
คืนนี้ฉันไม่อยากจูบใครทั้งนั้น
ฉันจูบไม่ได้
งั้นฉันต้องจูบทุกคนเหรอ
ไม่ๆ เธอจูบรอสส์ไม่ได้ นั่นพี่ชายเธอนะ
ก็จริง
เยี่ยมเลย ทุกคนได้จูบหมดยกเว้นฉัน
ใครก็ได้มาจูบฉันที
ใครก็ได้มาจูบฉันที เที่ยงคืนแล้วนะ จูบฉันหน่อย
จูบฉันหน่อย มันเที่ยงคืนแล้ว
ก็ได้ๆ
เอาไป
ฉันอยากให้เราเข้ากันได้
ฉันยังอยากทำอยู่นะ
เปลี่ยนผ้าอ้อมมัน หาเห็บให้
แต่มันไม่ใส่ใจเลย
มันยากที่ต้องยอมรับว่า คนที่เรารักมาก
เขาไม่รักเราตอบ เข้าใจไหม
ฉันว่านังนั่นทำฟันฉันหัก
คำบรรยายโดย พิชญา พิมสาร